zondag 15 februari 2015

Dag 27: Paihia – Russell – Valentine’s day in the hellhole of the Pacific

We rijden ’s ochtends naar Paihia om er de ferry naar Russell (vroeger Kororareka genoemd) te nemen. Het stadje is slechts een kwartiertje varen van Paihia verwijderd, maar volgens de Lonely Planet ‘far more nicer’. We geven de Lonely Planet gelijk; het is er echt veel aangenamer vertoeven. Net als Paihia is Russell toeristisch, maar toch is het er rustiger en hangt er een fijne atmosfeer. Ooit is dat anders geweest. In de 19de eeuw stond het plaatsje bekend als ‘the hellhole of the Pacific’ met dronken zeevaarders, prostitutie, orgieën op het strand en noem maar op. Gelukkig zijn de tijden veranderd en kunnen wij er genieten van een romantisch dagje, en dat op Valentijn! :-)

We wandelen de heuvel ‘Flagstaff Hill’ op. Onze gids op de Treaty Grounds in Waitangi heeft ons hier een dag eerder over verteld. Bovenaan de heuvel heeft Maori chief Hone Heke tot vier keer toe de Britse vlag naar beneden gehaald uit onvrede met de situatie die de Treaty of Waitangi veroorzaakt had (’t is te zeggen: laten naar beneden halen want hij zelf had aan een missionaris beloofd dat hij dat niet zou doen en Maori breken hun gedane beloften niet). Er werd in 1845 dan ook een oorlog uitgevochten tussen de Britten en Maori-stammen. Uiteindelijk won geen van beide partijen en werd er min of meer weer vrede gesloten. De Britten waren wel onder de indruk van de strategische verdediging die de Maori opgezet hadden: de eerste loopgraven waren een feit!
 
Terug beneden lopen we via Christ Church – de oudste kerk van het land waar net een trouwpartij afgelopen is – naar Long Beach. Daar worden we nog eens getrakteerd op een mooi strand, blauwe zee en heerlijke zonneschijnstraaltjes. ’s Avonds stappen we terug richting The Strand (de andere kant van Russell). We gaan dineren in The Duke of Marlborough waar we ’s middags al gereserveerd hebben. We krijgen de beste tafel: vlak aan zee met zicht op de bootjes. In het gezelschap van de ondergaande zon genieten we van heerlijke Nieuw-Zeelandse visjes.

Na de ferrytocht naar Paihia pikken we onze Apollo op en rijden we terug naar onze camping in Waitangi. Voor de laatste keer toveren we onze ‘living’ om in een kingsize bed.






 
 

zaterdag 14 februari 2015

Dag 25 en dag 26: Hahei – Kauri Coast – Waitangi – Into Maori history

Op donderdag 12 februari hebben we een lange rit met onze Apollo voor de boeg, een dikke 400 km. Tegen een uur of 5 in de namiddag parkeren we onze Apollo in het Kauri Coast Holiday Park. Onze buren zijn Nieuw-Zeelanders uit Tauranga. Ze vertellen ons dat ze al in Brugge en Amsterdam waren en dat ze veel meer van Brugge houden dan van Amsterdam. Fijn, dat horen we graag! :-) (Niet dat wij iets tegen Amsterdam hebben, integendeel)

De volgende ochtend vertrekken we naar het Waipoua Forest om er de grote, dikke kauri-bomen te bewonderen. De allergrootste kauri-boom – Tane Mahuta – schatten ze tussen 1200 en 2000 jaar oud. Als een echte ‘lord of the forest’ kijkt ie uit over zijn soortgenoten en ander groen in het bos. Na een picknick op een idyllisch plekje in Opononi rijden we naar de camping in Waitangi. Na de check-in wandelen we naar de Waitangi Treaty Grounds, een belangrijke historische plek in Nieuw-Zeeland. Op deze plaats werd op 6 februari 1840 de ‘Treaty of Waitangi’ getekend door vertegenwoordigers van de Britse kroon en stamhoofden van de Maori. Helaas bleek iets later dat wegens taal- en cultuurverschillen de Engelse versie nogal afweek van de Maori-versie waardoor de positie van de Maori niet bepaald bevoordeeld werd… Onze gids, een 6de generatie afstammelinge van één van de oorspronkelijke Maori-chiefs die het verdrag ondertekenden, dompelt ons een uurtje onder in deze boeiende geschiedenis. Ook merken we dat het gevoel van onrecht dat de Maori werd aangedaan nog sterk leeft binnen de Maori-gemeenschap.

Na de rondleiding met gids gaan we zelf nog wat op verkenning. We nemen een kijkje in het huis van James Busby, de eerste Britse ambassadeur in Nieuw-Zeeland. Ook wandelen we even binnen in het 'Te Whare Runanga', een met houtsnijwerk versierde ontmoetingsplaats van de Maori, en lopen we nog eens tot aan de Ngātokimatawhaorua’, ’s werelds grootste houten oorlogskano.
 
 









 

donderdag 12 februari 2015

Dag 23 en dag 24: Rotorua – Matamata – Tauranga – Hahei – The grass is always greener in Hobbiton

Dinsdag 10 februari, drukke dag voor de boeg! ’s Ochtends vertrekken we vroeg naar Wai-O-Tapu Thermal Wonderland in Rotorua om er vulkanische activiteit op z’n best te bewonderen. Stinkende kraters, stinkende zwavelpoelen, stinkende modderpoelen. Stinken doet het echt! De geur die je in het gebied tegemoet komt is erger dan de geur van rotte eieren en maakt je bijna misselijk. Om kwart na 10 stipt barst Lady Knox Geyser uit. Dat willen we niet missen! Bij aankomst blijkt dat de natuur een handje geholpen wordt. Een ranger met toegang tot de juiste chemicaliën zet het spektakel in gang. Niet veel later spuit warm water zo’n 20 meter de hoogte in. Ook zonder chemische hulp is de geiser nog actief, maar dan niet op verzoek van toeristen met camera in de aanslag uiteraard…

Tijd om te vertrekken naar Hobbitland! Na een ‘fish & chips’-lunch in het Shire’s Rest Cafe rijden we met de bus naar de Hobbiton Movie Set. Die bevindt zich op privéterrein (Alexander Farm) tussen de heuvels met honderden schapen. Wanneer we aankomen, zien we dat het gras altijd groener is in Hobbitland. Er zijn dan ook verschillende tuiniers aan het werk om het gras groen te houden, om de bloemetjes mooi te schikken, enz. Net als de dag voordien in Waitomo hebben we met onze gids weer de hoofdvogel afgeschoten… Een jonge snob leidt ons met zichtbaar gebrek aan enthousiasme en kennis van zaken rond in Hobbitland. Ook communicatie is zijn sterkste punt niet. Wanneer we op tijd de Green Dragon verlaten om terug naar de bus te gaan, blijkt dat onze gids er met het grootste deel van de groep al van door is. Dat we onze gids kwijt zijn vinden we niet erg. Dat we de bijhorende bus gemist hebben is minder fijn. Gelukkig kunnen we iets later mee met de bus van een andere gids die 3 plaatsen op overschot heeft. Eind goed, al goed. Zo pikten we een half uurtje langer Hobbiton mee :-)

We rijden door naar Tauranga, meer bepaald naar het stadsdeel Mount Manganui. De tijd laat ons niet toe hier meer te doen dan wat ronddwalen in de straatjes en overnachten op de camping. De volgende ochtend vertrekken we na een supermarktbezoek richting Coromandel. Twee uur en een heel aantal bochtige wegen later houden we halt in Whenuakite en lunchen we in het Colenso Cafe (thanks for the hint, Anna!). We smullen van een heerlijk ‘all day breakfast’ en laten ons daarna verleiden door de chocoladetaart. Hmmmmm!

Hup, terug de campervan in richting Hahei. We parkeren bij Hahei Beach en wandelen naar Cathedral Cove. Volgens de bordjes een wandeling van anderhalf uur. Op drie kwartier staan we echter al bij de grote open rotsformatie in de zee. Wauw, mooi! Na een uurtje genieten van dit zoveelste staaltje natuurpracht wandelen we terug naar Hahei beach en rijden we naar onze camping vlakbij hot water beach. Na de check-in nemen we ons schopje mee naar het strand en gaan we zoals tientallen andere toeristen op zoek naar de natuurlijke warmwaterbronnen vlak onder het zand. Al snel zien we waar we precies moeten zijn en graven we mee om een warmwaterpool aan te leggen met een dijk tegen het opkomende koude zeewater. Op sommige plekken is het water dat van onder het zand opborrelt zo warm dat je er nauwelijks kan staan. De wilde zee brengt echter sneller dan we willen verkoeling… Wanneer een golf te ver aanspoelt, kunnen we opnieuw beginnen…

















 

 

dinsdag 10 februari 2015

Dag 22: Tongariro - Waitomo - Rotorua – Glow in the dark


Op maandag 9 februari rijden we van Tongariro naar Waitomo om er de bekende ‘glowworm cave’ te bezoeken. De grot zelf bevalt ons goed, het gegidste bezoek niet zo zeer. De groepen zijn veel te groot (50 pers. / groep) en er zijn te veel groepen tegelijkertijd in de grot. Wij denken dat onze gids er een zwaar weekend heeft opzitten want ze heeft duidelijk geen zin om vandaag veel te vertellen. Gelukkig zijn er nog de glimmende wormpjes (larven). Zij stellen ons niet teleur. Met duizenden tegelijk geven ze licht in de duisternis en zorgen ze voor een magisch tafereel (dat we niet met jullie kunnen delen want foto’s maken of filmen is verboden).

We rijden door naar Rotorua en genieten er van een zen-moment in de natuurlijke thermische hotpool op de camping. ‘s Avonds hangen we de echte toerist uit. Kia ora! In Mitai Village worden we ondergedompeld in de maori-cultuur. We nemen deel aan een ‘hangi’ (feestmaal), kijken naar een ‘haka’, leren bij over maori-wapens, enz. Wanneer het donker is, maken we onder begeleiding van een van de maori een wandeling door het bos om er ‘glowworms’ te bewonderen.
 
Ook al is de avond met maori zo toeristisch als maar zijn kan (elke avond opnieuw wordt de hele show opgevoerd), we zijn blij dat we dit doen. Maori die een ‘haka’ opvoeren kom je nu eenmaal niet tegen op straat. Het product is overigens ook zeer goed ontwikkeld, wat ook eens mag gezegd worden :-)





zaterdag 7 februari 2015

Dag 21: Tongariro Alpine Crossing – De reis naar de maan

8 februari 2015. Vandaag staat de Tongariro Alpine Crossing op het programma, ‘reputedly the best one-day walk in NZ’ volgens de Lonely Planet. Om 20 na 6 rijden we met onze Apollo naar Ketetahi car park, waar we om kwart na 7 opgepikt worden door de Mountain Shuttle die ons naar het startpunt van de wandeling brengt (Mangatepopo). We zijn klaar voor een wandeling van 19 km doorheen actief vulkanisch gebied. Na de eerste meters gaan de jassen de rugzak in. Bij de start van de wandeling is het 7 graden, maar door de felle zon warmt het snel op. Niet veel later gaan ook de fleeces uit. Een steile klim komt ons immers tegemoet. ’t Is puffen geblazen om boven te geraken, maar eens we boven zijn, weten we weer waarom we dit doen…

De uitzichten die we krijgen zijn fantastisch! Ruwe rotsen, lavastenen, geen vegetatie. Langsheen de flanken van ‘Mount Doom’ en Mount Tongariro wanen we ons op de maan. Vaak wanen we ons ook Frodo en Sam die zich een weg banen naar Mordor. De eerste dalende stappen zetten we in vulkanische as. Iets verder doemen drie vulkanische meren en een kratermeer op. Een zoveelste ‘wauw!’ is hier op zijn plaats. Na een laatste kortere klim begint de echte daling. Tijdens het dalen zien we rokende pluimen uit de berg komen, een overblijfsel van een kleinere eruptie in augustus 2012. Na een dikke 2 uren dalen komen we via het bos terug bij onze Apollo uit. Eenmaal terug op de camping snellen we naar de douche want het was zweten geblazen tijdens de tocht!

Opnieuw een dag om nooit meer te vergeten.











 

Dag 19 en dag 20: Napier – Taupo – Tongariro – Room with a view

6 februari is een officiële feestdag in Nieuw-Zeeland: (Treaty of) Waitangi Day. Dat merken we wanneer we Taupo binnen rijden. Overal druk verkeer (naar Nieuw-Zeelandse normen). In de supermarkt Countdown vliegen de BBQ-vleesjes en groenten de deur uit. Er is dan ook een weekend met heel mooi weer voorspeld. Vandaag staat er een vrij koude strakke wind, maar zaterdag en zondag beloven topdagen te worden. We prijzen onszelf weer gelukkig dat de weersgoden ons zo goed gezind zijn in Nieuw-Zeeland.

We gaan een kijkje nemen naar de Huka Falls, waar de Waikato-rivier (de langste rivier van Nieuw-Zeeland) met een verval van 10 meter een kloof instroomt. Het is een mooie plek, maar we zijn niet echt onder de indruk. Tijdens de Copland Track op het zuideiland hebben we al spectaculairdere zaken gezien. Wellicht is het daarom net goed om het zuideiland pas na het noordeiland te doen :-)

Vandaag gaan we nog eens free campen. We parkeren onze Apollo op Five Mile Bay, een prachtige plaats vlak aan Lake Taupo, het grootste meer van Nieuw-Zeeland. Door de strakke en koude wind is buiten aperitieven en/of eten vandaag geen optie, maar dat vinden we niet erg want het uitzicht vanuit onze camper is fantastisch. Het meer dat nu eerder een zee lijkt omwille van de felle wind ligt slechts 10 meter van ons vandaan. Wauw! Dit moet zowat de mooiste plek zijn waar we tot nu toe overnacht hebben. Op de tonen van de gierende wind en golven die tegen de oever klotsen, genieten we van een zelfgemaakte pasta met zalm in de living van onze camper :-)

De volgende ochtend rijden we via Taurangi, de forelhoofdstad van Nieuw-Zeeland, naar Tongariro National Park. Voor het eerst zien we Mount Ruapehu en Mount Ngauruhoe, beter bekend als Mount Doom uit Lord of the Rings, voor ons opdoemen. Prachtig! We rijden door naar het skigebied van Tongariro waar we de stoeltjeslift nemen. We landen op 2020 meter hoogte op Mount Ruapehu die met zijn 2797 meter de hoogste berg van Tongariro National Park is. Opnieuw is het uitzicht onbeschrijflijk mooi. Ondanks het feit dat de schoonheid van de natuur hier moeilijk op foto vast te leggen is, doen we toch enkele pogingen.

Wanneer we terug beneden zijn, springen we onze campervan weer in en rijden we naar onze camping: Whakapapa Holiday Park, vlakbij het befaamde Chateau Tongariro. Wanneer we geïnstalleerd zijn, pikken we nog een kleinere wandeling mee als voorbereiding op de Tongariro Alpine Crossing die we morgen zullen doen. De Taranaki Falls track brengt ons naar de 20 meter hoge Taranaki-waterval, die we spectaculairder vinden dan de Huka Falls in Taupo. Na de twee uur durende wandeling is het tijd om een kookpotje te bereiden. Vandaag op het menu: schnitzel met patatjes en appelmoes. We kruipen niet al te laat onder de lakens want morgen moeten we vroeg uit de veren om onze gereserveerde shuttle naar het startpunt van de Tongariro Alpine Crossing te halen.