Tijd om verder te gaan naar Kaiteriteri dat
aan de voet ligt van het Abel Tasman National Park. Hoe verder we rijden, hoe
slechter het weer wordt… In Kaiteriteri regent het pijpenstelen. Zes weken lang
hebben ze hier geen spatje regen gezien, tot vandaag. We kunnen enkel hopen dat
het de volgende dag beter wordt.
Maandag 2 februari, we staan op met zwaar
bewolkt weer. We boeken onze tickets voor de watertaxi waarmee we Abel Tasman
National Park zullen verkennen. Niet veel later begint het water te gieten. De
baaitjes van Abel Tasman National Park zouden er een voor een als paradijsjes
moeten uitzien. Wanneer het water giet valt dat een beetje tegen. Tegen de
middag stopt het met regenen en krijgen we hier en daar een opklaring. Fijn!
Zeker omdat we in Onetahuti Bay uit de watertaxi springen om een wandeling
doorheen het nationaal park naar Bark Bay in te zetten. Na de eerste zonnige
foto’s van dit stukje paradijs, gaan de sluizen echter weer open. Regenjassen
opnieuw aan, weg zijn we, het regenwoud in.
Niet veel later keert het tij gelukkig. De hemel trekt open. De blauwe plekken in de lucht worden steeds groter. Dit befaamde stukje paradijs op Aarde wordt met de minuut paradijselijker. Na een snelle picknick wanneer we in Bark Bay aanbeland zijn, is het moment voor een zwempartijtje aangebroken. Azuurblauwe zee, zandstrand, zonneschijn,… This really must be paradise! Later in de namiddag pikt de watertaxi ons opnieuw op. Met een schitterende zon springen we de golven over richting Kaiteriteri. Hier genieten we van een tweede zwempartijtje in de baai vlak voor onze camping. Zalig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten