Om 1u scheepten we in en niet veel later bevonden we ons in de spectaculaire fjorden van Milford Sound. De schoonheid van de natuur van Milford Sound valt niet in woorden te vatten. Adembenemend mooi. Vergezeld van een hevige wind kregen we de mooiste uitzichten op bergen en watervallen. Het prachtige weer zorgde voor de kers op de taart. De zon scheen, geen wolkje aan de lucht, wat volgens de gids niet zo vaak gebeurt. In de fjorden regent het immers 200 dagen per jaar. Omwille van het mooie weer werd onze tocht een beetje verlengd. We gingen tot helemaal naar het einde van de fjorden, naar het begin van de open (Tasmaanse) zee. In de 17de eeuw kwam het schip van Abel Tasman hier voorbij. Hij ging echter niet verder landinwaarts want op zee werd zijn schip aangevallen door Maori. Het zou nog meer dan 100 jaar duren vooraleer James Cook daar voorbij zou varen. En zo schrijven we het juist; voorbij zou varen. Hij bracht de kustlijn van Nieuw-Zeeland in kaart, maar tekende Milford Sound niet mee. Hij had niet opgemerkt dat dit er was en is er voorbij gevaren… Pas een hele tijd later werd Milford Sound ontdekt op toevallige wijze. Door een storm werden vissers Milford Sound in geblazen. Achteraf probeerden ze te achterhalen waar ze zich tijdens de storm precies bevonden, maar konden dit niet terug vinden op de kaart van James Cook…
Na een dikke
2 uur meerden we terug aan en startten we de terugtocht naar Te Anau. Ook in de
omgekeerde richting is Milford Road een attractie op zichzelf. In Te Anau
snelden we nog een supermarkt binnen om de koelkast wat verder aan te vullen.
Op naar Queenstown, de ‘adventure capital of the world’!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten